" Ve başımızın içi cenaze. "

- Cahit Zarifoğlu

İstanbul sonunda bi şekilde geldim :)

İstanbul sonunda bi şekilde geldim :)

Selam. Aslında o kadar çok hastayım ki ama içim kıpır kıpır. :D Çünkü yarın İstanbul’a gidiyorum. Düşlerime de hayatıma da girdi artık İstanbul :)

 bu böyledir; hep, olacakmış gibi olur. penceresini düşlediğin bir evin güllerini almaya giderken olur her şey. dönüşte; yolun yarısında, sana derler ki, öyle bir pencere yoktur. yokuş aşağı indiğin o sokağın sarı ışıkları altında bir taş yağmuruna tutulursun. bir hatıra gibi kalırsın bir kucakta. o gül gibi. nedir, “yarını yok vazgeç.”

 

ben kimsesiz kalmaya
senin yanında durmakla
başladım.

umut bir kucak değil ki, iki kolunun arasında muhafaza edesin.
❝ bu saatten sonra zorlamanın bi anlamı yok. bizden bi halt olsaydı şimdiye kadar olurdu zaten. ❞

 

Kabuğuma çekilmek günlerimin en güzel fikri ama kabuğum ince. Kabuğum saydam. Çekilsem de her şeyi hissediyor, her şeyi görüyorum ve görünüyorum her şeyimle.

evett iki hafta önce de yoldaydım geçen haftada yoldaydım bu hafta da yollar benim kaderim :) #adanaya #yolculuk

muhabbetini özlediğim çok insan var aslında ama gidip de bunu onlara söylemem. zaten söyleyemem; çünkü konuşmuyoruz. “bi şekilde yollar ayrılıyor, o yolları yeniden birleştirmenin alemi yok.” diye düşünürüm.